TIFF, czyli Tagged Image File Format, to popularny format plików graficznych, szeroko stosowany przez fotografów i profesjonalistów graficznych. Pliki te mają rozszerzenia .tiff lub .tif i są obsługiwane przez Adobe Photoshop zarówno do odczytu, jak i zapisu.
Pliki TIFF są znane z przechowywania grafiki rastrowej i danych obrazu bez utraty jakości. Mogą być zapisywane w sposób bezstratny, co oznacza, że jakość obrazu nie ulega pogorszeniu podczas zapisywania. To sprawia, że format ten jest preferowany podczas pracy z wysokiej jakości obrazami, które wymagają edycji, ponieważ eliminuje problemy związane z formatami stratnymi.
W Adobe Photoshop praca z plikami TIFF oferuje wiele korzyści. Na przykład, TIFF obsługuje różne metody kompresji, takie jak LZW, RLE i ZIP, które według Adobe Support Community są bezstratne. Dzięki temu użytkownicy mogą wybierać pomiędzy różnymi opcjami kompresji w zależności od swoich wymagań dotyczących rozmiaru pliku i wydajności.
Podczas zapisywania plików TIFF w Photoshopie, użytkownicy mogą wybrać pomiędzy dwiema metodami organizacji danych kanałowych: interleaved (przeplatane) lub by plane (płaszczyzna). Opcja Planar order (porządek płaszczyzny) teoretycznie zapewnia szybsze odczytywanie i zapisywanie, a także nieco lepszą kompresję niż opcja interleaved. Ważne jest, że obie te metody są kompatybilne wstecz i mogą być otwierane w starszych wersjach Photoshopa.
Podsumowując, TIFF to wszechstronny i wysokiej jakości format plików graficznych, który doskonale współpracuje z Adobe Photoshop. Spełnia potrzeby zarówno fotografów, jak i projektantów graficznych, którzy pracują z grafiką rastrową i wymagają bezstratnej edycji.
Porównanie TIFF z innymi formatami
Podczas pracy z obrazami w Photoshopie ważne jest, aby wybrać odpowiedni format pliku. Przyjrzyjmy się porównaniu TIFF z innymi popularnymi formatami, takimi jak JPEG, PNG, PSD i RAW.
JPEG to szeroko stosowany format stratnej kompresji, znany ze swojego małego rozmiaru pliku i przyzwoitej jakości. Jednak za każdym razem, gdy edytuje się i zapisuje JPEG, następuje utrata jakości, co czyni go mniej odpowiednim do profesjonalnej edycji. Z kolei TIFF wykorzystuje kompresję bezstratną, co pozwala na zachowanie jakości obrazu podczas edycji.
PNG to kolejny format bezstratny, głównie używany do grafik internetowych, które wymagają przezroczystości, takich jak loga. Choć podobnie jak TIFF utrzymuje wysoką jakość, zazwyczaj generuje większe rozmiary plików, co może nie być praktyczne w przypadku druku lub intensywnej edycji. W takim przypadku TIFF ma przewagę dzięki swojej kompatybilności zarówno z siecią, jak i drukiem.
PSD to natywny format plików Photoshopa, zaprojektowany do obsługi unikalnych funkcji Photoshopa, takich jak warstwy i maski. Choć zarówno TIFF, jak i PSD obsługują te funkcje, TIFF działa w szerszym zakresie oprogramowania, co czyni go bardziej wszechstronnym wyborem.
Na koniec, RAW to format generowany przez aparaty cyfrowe, który zachowuje wszystkie oryginalne dane obrazu, umożliwiając większą elastyczność podczas edycji. Choć zarówno TIFF, jak i RAW oferują wysokiej jakości obrazy, TIFF zazwyczaj jest używany do retuszu i postprodukcji, podczas gdy RAW jest preferowany na etapie importu i wstępnej edycji.
Podsumowując, TIFF wyróżnia się bezstratną kompresją, możliwością obsługi dużych plików i wszechstronnością na różnych platformach. Każdy format jednak ma swoje specyficzne zastosowania i zalety w różnych scenariuszach.