DNG – kiedy używać i czy w ogóle warto?
Na etapie importu Lightroom proponuje kilka sposobów dodania zdjęć. Jednym z nich jest „Kopiuj jako DNG” — i to jest moment, w którym wielu początkujących fotografów nie wie co wybrać.
Czym jest DNG?
DNG (Digital Negative) to uniwersalny format RAW. Każdy producent aparatu ma własny RAW: Canon – CR2/CR3, Nikon – NEF, Sony – ARW, Fuji – RAF. To są formaty zamknięte — oprogramowanie musi je stale aktualizować. DNG jest próbą rozwiązania tego problemu — jeden wspólny standard RAW.
Ważne: DNG nadal jest plikiem RAW — zawiera pełne dane z matrycy.
Co się dzieje po „Kopiuj jako DNG”?
Podczas importu Lightroom: kopiuje zdjęcie z karty, konwertuje RAW aparatu → DNG, zapisuje metadane w środku pliku. Nie tworzysz plików XMP obok zdjęć — katalog jest czystszy.
Czy DNG pogarsza jakość?
Nie. Konwersja RAW → DNG jest bezstratna. To jak zapisanie pliku ZIP bez utraty danych.
Dlaczego fotografowie używają DNG?
- Mniejsze pliki — zwykle 15–25% mniej miejsca
- Bezpieczniejsze archiwum — jeden standard na przyszłość
- Brak plików XMP — ustawienia w środku pliku
Kiedy NIE używać DNG
Nie konwertuj do DNG jeśli: korzystasz z firmowego oprogramowania producenta, oddajesz RAW klientowi, robisz backup 1:1 z karty. Zachowaj wtedy oryginalne RAW.
Praktyczna rekomendacja: Jeśli budujesz własną bibliotekę — używaj DNG. Jeśli oddajesz RAW klientowi — zostaw oryginalne RAW.