Ethernet to najczęstszy protokół warstwy łącza danych (L2) w sieciach przewodowych. Określa format ramki (m.in. adresy MAC źródła i celu, typ protokołu wyższej warstwy, dane, suma kontrolna FCS), zasady dostępu do medium (CSMA/CD w starszych wersjach) oraz fizyczne parametry (np. kabel, złącza). W sieci Wi‑Fi odpowiednikiem jest standard 802.11 (również L2). Na egzaminie INF.02: Ethernet = L2, ramki, MAC; często w pytaniach „który protokół w warstwie 2” — Ethernet, 802.11.
Po tej lekcji będziesz umiał:
- wskazać Ethernet jako protokół L2 (ramki, MAC),
- wymienić elementy ramki Ethernet (MAC źródła/cela, dane, FCS).
Ramka Ethernet
Ramka zawiera m.in.: adres MAC odbiorcy (6 bajtów), adres MAC nadawcy (6 bajtów), pole typu (np. IPv4, IPv6, ARP), dane (pakiet z warstwy wyższej), FCS (Frame Check Sequence) — suma kontrolna do wykrywania błędów. Przełącznik odczytuje adresy MAC i przekazuje ramkę dalej. Ethernet nie routuje — działa w obrębie jednej sieci (broadcast domain).
Ethernet a Wi‑Fi
Ethernet = sieci przewodowe (skrętka, światłowód). Sieci bezprzewodowe używają standardu 802.11 (Wi‑Fi), też warstwa 2 — inne formaty ramek i dostęp do medium, ale ta sama rola: przesył w obrębie sieci, adresy MAC.