Przewidywalność i monitorowanie postępów – Agile vs podejście predykcyjne
W klasycznych, predykcyjnych projektach środowisko jest stabilne. Zakres projektu jest dokładnie określony z góry, co pozwala na precyzyjne planowanie. W miarę postępu można łatwo określić status: „projekt jest ukończony w 30%” lub „pozostało 70% do wykonania”.
W projektach Agile zakres nie jest w pełni znany na początku. Może być modyfikowany – dodawany, zmieniany, usuwany – w trakcie trwania projektu. Dlatego określanie postępu procentowego jest mniej jednoznaczne.
Jeśli zakres rośnie, to nawet przy stałym tempie pracy „procent ukończenia” może się zmieniać.
Jak mierzyć postęp w Agile?
Aby mierzyć postęp i efektywność w dynamicznym środowisku Agile, wykorzystuje się narzędzia dopasowane do sposobu pracy zespołu – szczególnie w środowiskach iteracyjnych.
Śledzenie iteracji w Agile
Zespoły Agile pracują w iteracjach – krótkich cyklach (np. dwutygodniowych), w których realizują określoną liczbę tzw. punktów historii (story points).
•Plan iteracji: zakłada, ile punktów historii zostanie ukończonych w danym cyklu.
•W trakcie iteracji: rejestrowane są postępy w realizacji tych punktów.
•Na koniec: zespół analizuje, co udało się zrealizować i co przeszkodziło w osiągnięciu celu.
Wydajność i analiza
Do monitorowania postępów używa się pojęcia prędkości zespołu – czyli liczby punktów historii ukończonych w iteracji.
•Na początku może być niestabilna, ale z czasem się stabilizuje.
•Średnia prędkość z kilku iteracji pozwala oszacować czas trwania całego projektu.
•Znając łączną liczbę punktów historii do zrealizowania, można obliczyć ile iteracji jeszcze pozostało.
Śledzenie postępów bez wykresów
Zamiast wykresów, można operować danymi liczbowymi:
•Średnia prędkość zespołu – np. 38 punktów na iterację.
•Pozostałe punkty historii – np. 152 do zrealizowania.
•Szacowana liczba iteracji – np. 152 / 38 ≈ 4 iteracje.
•Szacowany koszt – np. 4 iteracje × 10 000 zł = 40 000 zł.
Narzędzia pomocnicze
Zespoły mogą też prowadzić:
•Rejestr historii użytkownika – ile zostało, ile dodano, ile usunięto.
•Śledzenie wykonanych funkcji – np. ile historii z konkretnej funkcji zostało ukończonych.
•Lista przeszkód i wniosków – zbierana po każdej iteracji podczas retrospektywy.
Przykład analizy
Zespół zaplanował 40 punktów historii na iterację, a ukończył 34. Oznacza to, że:
•Ich rzeczywista prędkość to 34.
•W retrospektywie omawiają powody niedociągnięcia (np. zależności między zadaniami, praca w wielu projektach).
•W kolejnej iteracji próbują usprawnić działania.
Podsumowanie
W Agile – mimo zmienności – również da się mierzyć postęp i efektywność. Wymaga to innego podejścia niż w klasycznym zarządzaniu projektami:
•Zamiast procentów – używa się punktów historii i prędkości.
•Zamiast sztywnych planów – korzysta się z dynamicznych prognoz.
•Zamiast rozbudowanych raportów – bazuje się na ciągłym monitoringu i samoocenie zespołu.
Dzięki tym narzędziom zespół Agile może skutecznie planować, reagować i przewidywać, nawet jeśli zakres projektu ulega zmianie.