Wprowadzenie do technik symulacyjnych
W projekcie może być setki działań, z których każde posiada własne zasoby, ryzyka i inne czynniki wpływające na czas trwania. Różnice w tych źródłach mogą prowadzić do różnych rezultatów projektu. W tym celu wykorzystujemy techniki symulacyjne, aby sprawdzić, co się stanie, jeśli nastąpią zmiany w jednym lub kilku czynnikach.
Analiza Monte Carlo
Jedną z najczęściej stosowanych technik symulacyjnych jest analiza Monte Carlo. Choć w egzaminie nie będziesz musiał wykonywać obliczeń związanych z tą techniką, musisz zrozumieć jej działanie, ponieważ możesz napotkać to pojęcie w pytaniach.
W analizie Monte Carlo komputery wykonują obliczenia, bazując na wielu możliwych scenariuszach. Na przykład, technika trzech punktów szacowania, o której mówiliśmy wcześniej, wykorzystuje optymistyczne, najbardziej prawdopodobne i pesymistyczne oszacowania czasu trwania działań.
Przykład
Załóżmy, że mamy trzy działania z różnymi oszacowaniami czasu trwania. Na przykład, czas trwania działania A może wynosić od 3 do 6 dni, działania B od 4 do 7 dni, a działania C od 1 do 3 dni. Jeśli wszystko pójdzie idealnie, projekt może być ukończony w 8 dni.
Jednak każde działanie ma szansę być wykonane w czasie mieszczącym się w zakresie między wartościami optymistycznymi a pesymistycznymi.
Komputer wykonuje obliczenia dla losowo wybranych możliwości czasowych i generuje wykres przedstawiający zakres możliwego czasu trwania projektu. Ten wykres nazywany jest krzywą S, ponieważ przypomina kształt litery „S”.
Analiza Monte Carlo nie ogranicza się tylko do czasu trwania projektu. Można jej użyć do szacowania kosztów projektu, ryzyka lub prawdopodobieństwa, że dane działanie znajdzie się na ścieżce krytycznej.
Analiza scenariuszy typu "What-if"
Kolejną techniką jest analiza scenariuszy typu "what-if", która jest podobna do analizy Monte Carlo. Różnica polega na tym, że w analizie scenariuszy wybieramy konkretne scenariusze logicznie, a nie losowo, i sprawdzamy, co by się stało, gdyby dany scenariusz miał miejsce.